ΤΟΡΙΝΟ

Τι χαρακτηρίζει αυτή την πόλη;

H πόλη με τα καστρα της δυναστείας των Σαβοίων, τον ποταμό  Πάδο  και το καλό φαγητό.

Μετάβαση: Δεν υπάρχει απευθείας πτήση από Αθήνα για Τορίνο, ενώ για πτήσεις με ανταπόκριση οι λύσεις είναι λίγες, σχετικά άβολες, και μάλλον ακριβές. Ωστόσο, το Μιλάνο με τα αεροδρόμια του Bergamo και Μalpensa η μετάβαση γίνεται πιο οικονομική. Από το αεροδρόμιο Malpensa επίσης (και από τα 2 terminals) υπάρχουν απευθείας λεωφορεία για Torino (δρομολόγια και τιμές στο http://www.sadem.it/upload/orari/estivi/000020.pdf .
Αν δε θέλετε να πάτε απευθείας από το αεροδρόμιο αλλά θέλετε να μείνετε και λίγο στο Milano, τότε μάλλον συμφέρει η λύση του τρένου. Οι ιταλικοί σιδηρόδρομοι έχουν συχνά δρομολόγια από το σταθμό Milano Centrale, τα οποία κάνουν περί τις 2 ώρες με το τοπικό, και περί τη 1,5 ώρα με το Eurocity).

Γιατί να πάτε?

Α) Μοντέρνα τέχνη.
Η πόλη είναι η πρωτεύουσα της μοντέρνας τέχνης για την Ιταλία, και ίσως και μια από τις πιο σημαντικές πόλεις της ευρώπης στον τομέα αυτό. Με τουλάχιστον 5 παγκόσμιας κλάσης μουσεία μοντέρνας τέχνης (Castello di Rivoli, Fondazione Sandretto Re Rebaudengo, Pinacoteca Giovanni e Marella Agnelli, Galleria Civica d’ Arte Moderna e Contemporanea, Palazzo Bricherasio) η πόλη είναι μαγνήτης για τους λάτρεις.

Β) Μουσεία.
Το αιγυπτιακό μουσείο του Τορίνου είναι το τρίτο μεγαλύτερο και σημαντικότερο μουσείο για την αρχαία Αίγυπτο στον κόσμο, μετά το Βρετανικό και του Καΐρου. Επίσης, στο ίδιο κτήριο στεγάζεται και η πινακοθήκη Sabauda (χωριστό εισητήριο), με σημαντική μεσαιωνική & αναγεννησιακή συλλογή (και όχι μόνο).
Οι πιστοί καθολικοί οφείλουν μια επίσκεψη στο Duomo (καθεδρικό ναό)της πόλης, όπου φυλάσσεται ένα από τα πιο σημαντικά (αλλά και ταυτόχρονα, από τα πλέον αμφισβητούμενα) κειμήλια της καθολικής πίστης: η ιερά σινδόνη, το ύφασμα το οποίο (υποτίθεται ότι) τύλιξαν το σώμα του Ιησού όταν τον κατέβασαν από το Σταυρό).
Το μεγαλύτερο landmark της πόλης, ο πολύ ψηλός πύργος Mole Antonelliana, φιλοξενεί, εκτός από το παρατηρητήριο που κάθε ψηλό κτήριο οφείλει να διαθέτει, και το μοναδικό μουσείο κινηματογράφου της Ιταλίας. Ένα πολύ καλό μουσείο, με άψογα σχεδιασμένη αλληλουχία, διαδραστικά εκθέματα, δίγλωσσες επεξηγήσεις σε Ιταλικά και Αγγλικά, και σπάνια συλλεκτικά εκθέματα. Φροντίζει να μυήσει τον επισκέπτη στα τεχνικά και μη μυστικά του Σινεμά, την ιστορία του, και να εξειδικεύσει στα επιτεύγματα του Ιταλικού Σινεμά.Επίσης, θαυμαστό είναι και το ασανσέρ που ανεβαίνει στο παρατηρητήριο, το οποίο κινείται στο χώρο χωρίς να υπάρχει κατακόρυφη στοά.
Η πόλη επίσης διαθέτει παλάτια – μνημεία, που σήμερα στεγάζουν μουσεία. Όπως το Palazzo Reale, το Palazzo Madama, το Palazzo Cavour, το Palazzina Di Caccia Di Stupinigi (ένα faux chateuax α-λα ιταλικά), το Castello Di Rivoli, και το Museo Nazionale Del Risorgimento.
Τέλος, η περιοχή κοντά στο Duomo βρίθει κι από Ρωμαϊκές αρχαιότητες.

Γ) Αρχιτεκτονική
Ο Ιταλικός φασισμός πέρασε από δω, και άφησε πίσω του μεγαλοπρεπέστατες (και λίγο λέω) πλατείες και λεωφόρους. Παρά τη μαύρη ιστορία τους, έχουν αναγεννηθεί και συντηρηθεί, και σήμερα οι πολλές μεγάλες πλατείες και λεωφόροι της πόλης περιτριγυρίζονται από όμορφα νέο-μπαρόκ κτήρια, με φαρδιά, σκεπασμένα πεζοδρόμια (σα στοές κάτω από τα κτήρια, όπως στη Βέρνη), ενώ διάσπαρτα στην πόλη είναι και μια σειρά από Art Nouveau κτήρια και στοές. Είναι τόσα πολλά, που τα περισσότερα δεν αναφέρονται καν στους – ελάχιστους – ταξιδιωτικούς οδηγούς.
Τα παλάτια του οίκου της Σαβοΐας, που είχαν την έδρα τους εδώ, καθώς και οι βασιλικοί κήποι, που σχεδιάστηκαν από τον ίδιο άνθρωπο που έφτιαξε και τους κήπους των Βερσαλιών, φυσικά δίνουν μια ξεχωριστή εικόνα στο κέντρο της πόλης.
Τέλος, η πόλη διατρέχεται και από τον ποταμό Πάδο, που με τις γέφυρές του και τη διαμορφωμένη όχθη του δίνουν μια ξεχωριστή εικόνα.

E) Porta Palazzo Market
Μια τεράστια πρωινή υπαίθρια (λαϊκή) αγορά, η μεγαλύτερη στην Ευρώπη λένε οι ίδιοι, γεμίζει κάθε πρωί μια τεράστια πλατεία με κάπου 700 μικροπωλητές. Γίνεται χαμός, τόσο από πωλητές όσο και από αγοραστές, ενώ μετά το μεσημέρι η πλατεία αδειάζει και τίποτα δε θυμίζει το χαμό που επικρατούσε νωρίτερα.
Παρεμπιπτόντως, η πλατεία αυτή είναι το μόνο μέρος στην πόλη, εκτός ξενοδοχείου, που άκουσα γλώσσα άλλη από Ιταλικά (τα κινέζικα, που μίλαγαν οι κινέζοι πωλητές ρούχων).

ΣΤ) Φαγητό.

Δεν είνια τυχαία η πρωτεύουσα του slow food.θα βρεις τα Σαββατοκύριακα κυρίως υπαίθριες αγορές με όλες τις νοστιμιές που παράγονται στον ιταλικό βορρά.Τα bar με απεριτιφ(aperitivo bars) διαθέτουν  μπουφέ με καλό φαγητό για αυτους που επιθυμούν να πιουν ενα ποτάκι μετα την δουλειά,αλλά και να τσιμπήσουν κάτι.

Yπάρχουν εστιατόρια  με μπόλικα αστέρια Michelin, αλλά και παραδοσιακές τρατορίες…
Άλλα προιόντα της τοπικής κουζίνας είναι η Πανακότα και το Κριτσίνι, αλλά και το Martini, το Cinzano, η Nutella και φυσικά ο Lavazza.

Επίσης, στους λόφους του Τορίνο, βρίσκεται η  εκκλησία της Σουπέργκα (έτος αποπεράτωσης 1730), η οποία σε εντυπωσιάζει με την επιβλητικότητά της καθώς δεσπόζει πάνω από την πόλη και σε καλεί να την επισκεφθείς